Tapczan dwuosobowy – funkcjonalne serce małego salonu

Mieszkam na trzydziestu metrach kwadratowych od pięciu lat i przerobiłam już chyba wszystkie możliwe konfiguracje mebli. Na początku myślałam, że zwykła kanapa z funkcją spania załatwi sprawę. If you liked this post and you would certainly such as to receive more info relating to oryginalne źródło kindly go to our own web site. Szybko okazało się, że codzienne rozkładanie i składanie mebla to mordęga, a spanie na nierównej powierzchni kończyło się bólem kręgosłupa. Wtedy znajoma podrzuciła mi pomysł z tapczanem. Przyznam, że na początku byłam sceptyczna. Wydawał mi się taki staromodny, kojarzył się z PRL-owskimi meblami u babci. Ale potem zobaczyłam nowoczesne modele z tapicerką welurową i cienkim, smukłym profilem. To zmieniło wszystko.

Wielu znajomych pytało mnie, czy tapczan dwuosobowy nie jest zbyt wąski dla dwóch osób. Standardowa szerokość to sto czterdzieści centymetrów, co przy rozłożeniu daje sto dziewięćdziesiąt centymetrów długości. Dla pary to wystarczająca przestrzeń na jedną czy dwie noce, ale na dłuższy pobyt wolałabym już pełnowymiarowe łóżko. Z kolei jako miejsce do siedzenia dla trzech osób sprawdza się świetnie – głębokość siedziska ma około pięćdziesięciu centymetrów, więc nawet wysocy goście nie narzekają na brak miejsca na nogi.

Zacznijmy od wymiarów, bo to najczęstszy błąd, jaki widzę u znajomych. Standardowy tapczan jednoosobowy ma szerokość 80-90 centymetrów i długość 190-200 centymetrów. Jeśli masz niski wzrost, możesz szukać wersji 180 centymetrów, ale dla wysokiej osoby to za mało. Pamiętam, jak kupiłam tapczan o długości 190 centymetrów dla mojego brata mierzącego 185 centymetrów i po trzech miesiącach narzekał, że stopy mu wystają. Lepiej od razu celować w 200 centymetrów, nawet jeśli pokój wydaje się mały. Zmierz dokładnie wnękę, w której stanie mebel, i zostaw przynajmniej 5 centymetrów zapasu z każdej strony, żeby swobodnie otwierać drzwi czy szafę.

Przechodząc do praktycznych rozwiązań, które ratują życie w małym mieszkaniu. Łóżko z pojemnikiem na pościel to absolutny must-have, jeśli brakuje ci miejsca na przechowywanie. W tapczanie jednoosobowym pojemnik najczęściej znajduje się pod siedziskiem lub w skrzyni wysuwanej z boku. Ja w swoim obecnym modelu mam schowek na trzy koce i dwie poduszki, co pozwala zaoszczędzić miejsce w szafie. Pamiętaj tylko, żeby sprawdzić, czy pojemnik jest wentylowany, bo wilgoć może zniszczyć przechowywane rzeczy. Niektóre tapczany mają też dodatkową szufladę na bieliznę, ale to już rzadkość w tej kategorii cenowej.

Kolejna kwestia to mechanizm rozkładania. Najpopularniejszy jest mechanizm DL, czyli delfin, który polega na wysunięciu dolnej części do przodu i podniesieniu górnej. Sprawdza się świetnie w małych pokojach, bo nie trzeba odsuwać mebla od ściany. Przetestowałam go na kilku modelach i działa bez zarzutu, pod warunkiem że prowadnice są metalowe, a nie plastikowe. Osobiście odradzam wersalki z mechanizmem wysuwnym, które wymagają dużo miejsca przed sobą. Przy tapczanie jednoosobowym z mechanizmem DL wystarczy około 60 centymetrów wolnej przestrzeni, żeby rozłożyć go w ciągu kilku sekund. To robi różnicę, gdy masz gości i chcesz szybko przygotować im miejsce do spania.

Mam znajomą, która kupiła do swojego mieszkania łóżko z pojemnikiem na pościel i narzeka, że zajmuje całą sypialnię. Tapczan jest węższy, więc w małym pokoju zostaje miejsce na biurko czy regał. Ja swój postawiłam pod ścianą w salonie i wieczorem rozkładam go w trzy sekundy. Mechanizm DL działa bezgłośnie, co doceniam, gdy wracam późno z pracy i nie chcę budzić domowników. Kiedyś miałam kanapę z funkcją spania, która skrzypiała przy każdym ruchu. Tapczan jest cichy, bo stelaz listwowy amortyzuje ruchy. Spanie na nim przypomina zwykłe łóżko, tylko że niższe.

Zauważyłam, że wiele osób popełnia błąd, kupując tapczan jednoosobowy bez sprawdzenia mechanizmu rozkładania. W tanich modelach często stosuje się proste systemy, które po kilku miesiącach zaczynają skrzypieć lub zacinać się. Ja postawiłam na mechanizm DL, który pozwala płynnie przekształcić mebel z siedziska w wygodne łóżko. Rozkładanie trwa dosłownie kilka sekund, a składanie jest równie intuicyjne. To ogromna różnica, gdy wracasz zmęczona po pracy i nie masz siły na walkę z niesfornym stelażem.

Na koniec dodam, że tapczan sprawdził się u mnie w sytuacjach awaryjnych. Gdy niespodziewanie przyjechali rodzice z prowincji i musieli spać trzy noce, rozłożyłam go w salonie. Nikt nie narzekał na twardość czy ciasnotę. Wcześniej kombinowałam z dmuchanym materacem, który zawsze się spuszczał, albo z kanapą z funkcją spania, która miała wąskie siedzisko. Tapczan ma standardową szerokość 90 albo 120 centymetrów, więc dla jednej osoby jest luksusem, a dla pary może być za ciasny. Ale w małym mieszkaniu to kompromis, który działa.

Przy wyborze tapczanu jednoosobowego zwróćcie uwagę na wysokość siedziska. Standardowa wynosi około 45 cm, ale dla niższych osób lepiej sprawdzi się 40 cm. Ja mam 170 cm wzrostu i przy 45 cm siadam wygodnie, ale moja mama musi się wspinać. Kolejna kwestia to szerokość. Tapczan jednoosobowy ma zazwyczaj 80-90 cm szerokości, ale do spania dla dorosłej osoby lepiej wybrać 90 cm. Węższe modele 70 cm są dobre dla dzieci lub jako dodatkowe miejsce dla gościa. Pamiętajcie, że na tapczanie jednoosobowym będziecie spać, więc szerokość ma znaczenie, zwłaszcza jeśli lubicie się rozkładać.